Inne teksty
Tomasz GryglewiczRealizm narracyjny Stanisława Sobolewskiego i Romualda Oramusa
Zaprzyjaźnieni i wystawiający często ze sobą dwaj artyści krakowscy: Stanisław Sobolewski i Romuald Oramus, zaliczani są do głównych przedstawicieli środowiska tzw. artystów etosowych, których postawę ukształtowała partycypacja w ruchu kultury niezależnej lat 80. Mimo wielu różnic łączy ich posługiwanie się realistycznym warsztatem malarskim oraz literacki i narracyjny charakter twórczości[...]
Jerzy BrukwickiSłowo wstępne z publikacji Trzy dekady: 1981-2011. Malarstwo wobec przemian na przykładzie twórczości Romuald Oramusa i Stanisława Sobolewskiego, Kraków 2012
Dla Romualda Oramusa i Stanisława Sobolewskiego, studiujących u schyłku lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, ważny w postrzeganiu sztuki, jej istoty i sensu był pogląd, że „dzieło sztuki powinno znaczyć, że powinno być komunikatem” [1]. Łączyła ich młodzieńcza przyjaźń, entuzjazm, nadzieja. Młodzi twórcy świadomie wybrali drogę komentatorów rzeczywistości, interpretujących codzienność, ludzką egzystencję [...]
Renata RogozińskaPowrót do źródeł. O twórczości Romualda Oramusa i Stanisława Sobolewskiego, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa 2012
Dziś sprawy ostateczne usiłuje się wyprzeć ze świadomości, powszechne staje się natomiast pragnienie osiągnięcia pełni szczęścia w życiu długim i przyjemnym. Ludzie starają się odegnać od siebie obraz śmierci, czyniąc z niej tabu naszych czasów. Symptomatyczna jest także niechęć do tradycyjnych norm i wartości, które pretendują do rangi absolutnych, w tym zwłaszcza do religii chrześcijańskiej. Biorąc pod uwagę antysztukę, szczególnie jej odłam zwany irreligią, jak również fakt jej celebracji przez środowiska opiniotwórcze [...]